اى سيد تو را از وحدت به كثرت آورده‌اند و از يگانگى به دوئى وانموده‌اند به جهت حكمتى كه او سبحانه داند و بندگان خواصّ او باعلام او دانند و تو را چنان ساختند كه از وحدت سابقه هيچ خبرى ندارى و از آن حال در تو اثرى پيدا نيست بلكه تمام بلكه تمام عالم را حق سبحانه از وحدت به كثرت آورده بعد از آن چندى از بندگان را بىواسطه به خود آشنا ساخته از كثرت به وحدت برده و راه وصول از كثرت به وحدت را تعليم فرموده به كثرت فرستاده چنانچه ايشان در كثرت وحدت مىديدند و به ايشان فرمود كه به ديگران تعليم اين طريقه نمايند ايشان امتثال امر نموده اعلام آن طريقه نمودند هركه بر آن راه عمل كرده و پيروى آن جماعت بزرگواران نموده از كثرت به وحدت پيوسته و از دوگانگى به يگانگى رسيده آن جماعت بزرگواران انبياءاند و آن راه وصول شريعت و طريقتست ( اى سيّد ) شريعت عبارت از فعلى چند و تركى چند است كه آن را در كتب فقهى فقها بيان كرده‌اند و طريقت عبارت از تهذيب اخلاقست يعنى تبديل اوصاف ذميمه باوصاف حميده كه آن را سفر در وطن نيز گويند و تعبير به سلوك نيز نمايند و آن در كتب مشايخ مسطور و در كتاب امام محمد غزالى به تفصيل مذكور است و بعضى آداب و اشغال كه مشايخ آن را وضع كرده‌اند داخل طريقت است